Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2019

6+ χρόνια υποβάθμισης για το ιστορικό πάρκο Αγρινίου | 6+ años de degradación para el parque histórico de Agrinio | 6+ years of degradation for the historical park of Agrinio


Ήταν τέλη καλοκαιριού – αρχές φθινοπώρου του 2013, όταν επιχειρήθηκε η έναρξη τηςανάπλασης” του ιστορικού πάρκου Αγρινίου, το οποίο μέσα στην ερχόμενη δεκαετία συμπληρώνει εκατό χρόνια ζωής.
Αμέσως, δημιουργήθηκε η ανοιχτή συνέλευση για την προστασία και αναζωογόνηση του πάρκου, διασώζοντας σημαντικό τμήμα της υψηλής βλάστησης, η οποία είχε στοχοποιηθεί από τα σχέδια του Δήμου Αγρινίου.1, 2
Λίγο αργότερα εκείνη την εποχή, εξελίχθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για την αφετηρία μιας μεγάλης περιόδου βαθμιαίας υποβάθμισης του ιστορικού πάρκου με την εγκατάλειψη των υποδομών του.3 Υποβάθμιση εξελισσόμενη σε παρακμή που συνεχίζεται ως τις μέρες μας.


Ουσιαστικά, με την υπόθεση του Πάρκου Αγρινίου αποκαλύφθηκε ο λανθασμένος προσανατολισμός ορισμένων νεοελλήνων και η ιδιοτελής αντίληψή τους για τη διαχείριση των δημόσιων ευρωπαϊκών χρημάτων. Ένα πολιτισμικό και συνάμα κοινωνιολογικό φαινόμενο που συντέλεσε με μαθηματική ακρίβεια στη χρεωκοπία της χώρας το 2010.  
Μια λογική με υπερτοπική διάσταση στην Ελλάδα, που συναντούμε σε πολλές επαρχιακές πόλεις αλλά και στην πρωτεύουσα, την Αθήνα. Μια φιλοσοφία που δεν έλαβε υπόψη το πρωτεύον τεχνικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου πάρκου, την ιστορικότητά του όπως περιγράφεται με σαφήνεια στη Χάρτα της Φλωρεντίας (1981) για τους Ιστορικούς Κήπους :
"Ένας ιστορικός κήπος είναι μια αρχιτεκτονική και φυτική σύνθεση που, από την οπτική της ιστορίας ή της τέχνης, έχει δημόσιο ενδιαφέρον". Ως εκ τούτου, θεωρείται μνημείο. "Ο ιστορικός κήπος είναι μια σύνθεση αρχιτεκτονικής του οποίου το υλικό είναι ουσιαστικά φυτικό και επομένως ζωντανό, φθαρτό και ανανεώσιμο". 4


Το σημαντικό στοιχείο ιστορικότητας στη συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή, κρίνεται με βάση τους φυτικούς οργανισμούςτη φυτική βιοποικιλότητα και την αρχιτεκτονική της σύνθεση ενώ χρειάζεται να αποσαφηνιστεί ότι δε σχετίζεται με τις κατασκευές τσιμέντου που υπάρχουν μέσα στο πάρκο.  
Φυσικά, το σημαντικό ρόλο για την αναγνώριση της ιστορικότητας, διαδραματίζει η κοινωνική συνείδηση (όπως διαμορφώνεται από τόπο σε τόπο) και η θέλησή της, αν πραγματικά υπάρχει, προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης. Με άλλα λόγια, αν η τοπική κοινωνία έχει κατανοήσει επαρκώς τη διαχρονική αξία του αγαθού που λέγεται ιστορικό πάρκο.
Ο χαρακτηρισμός του δημοτικού πάρκου Αγρινίου ως ιστορικό κήπο, κρίθηκε με άλλα μέτρα και σταθμά το 2008 στην απόφαση του υπουργού Πολιτισμού – σύμφωνα με την οποία δεν χαρακτηρίστηκε ιστορικός τόπος. Όμως τo θέμα τότε, έπρεπε να τεθεί στο το αν πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ιστορικός κήπος κι όχι ιστορικός τόπος.  
O υπουργός Πολιτισμού δηλαδή, δεν κατανόησε τη διαφορά των εννοιών κήπος και τόπος!

 
Σήμερα, στα χρόνια της Κλιματικής Αλλαγής η οποία δεν είναι πλέον μια γενική κι απροσδιόριστη απειλή - αλλά δυστυχώς εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς σε επείγουσα κλιματική ανάγκη - η αξία τέτοιων πάρκων είναι ανεκτίμητη. Με την κατάλληλη διαχείριση λειτουργούν ως φυσικοί πόροι αναπνοής για την πόλη σε επίπεδο βιολογικό, πολιτιστικό, πολιτικό και κοινωνικό. Προσφέρουν το αναγκαίο οξυγόνο – ουσιαστικά και μεταφορικά – σε όσους/-ες προτιμούν να ζουν κάποιες ώρες της καθημερινότητάς τους μέσα στο πάρκο.


Άλλωστε, η διεθνής εμπειρία μας βοηθά να αντιληφθούμε ότι ανάλογα πάρκα στην Ευρώπη πρωταγωνιστούν στην καθημερινότητα των πολιτών ως:
- Σημαντικές δημόσιες υποδομές που προωθούν την εκπαίδευση κι αναψυχή των ωφελουμένων τους, με έμφαση σε τέχνη, πολιτισμό, αθλητισμό και προτεραιότητα την προστασία του περιβάλλοντος,
- Κοινωνικά εργαστήρια για τη διαχείριση της γης, του ελεύθερου χρόνου και της τοπικής κουλτούρας, όπου το κάπως αφηρημένα οικολογικό περιεχόμενο περασμένων χρόνων αποσαφηνίζεται κι ενδυναμώνεται από την ουσιαστική δράση κι ενεργή ενασχόληση των πολιτών με τα Κοινά.

 
Μελετώντας - διερευνώντας αναγνωρισμένους ιστορικούς κήπους όλου του κόσμου, εύκολα αντιλαμβανόμαστε την άρτια οργάνωση των υπηρεσιών διαχείρισής τους. Με αποτέλεσμα, να συναντούμε στις φυτικές διαδρομές τους: ιστορικές και περιβαλλοντικές ξεναγήσεις, εκπαιδευτικά σεμινάρια εικαστικών για νέους, γέρους και παιδιά, καταρτισμένους κηποτέχνες να φροντίζουν τη βλάστηση, επιστημονικό προσωπικό να ασκεί ερευνητικό κι εκπαιδευτικό ρόλο, κοινωνικές εκδηλώσεις, υπαλλήλους να προστατεύουν το χώρο και να ενημερώνουν το κοινό κ.τ.λ..
Με την ορθολογική κι ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, επτυγχάνεται η ανάδειξη των ιστορικών κήπων σε τοπόσημα που προσελκύουν πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων και ηλικιών, προσφέροντας οικολογική και τουριστική υπεραξία ως σημείο αναφοράς για μια πόλη, ενώ με τη διαχρονική τους ουσία λειτουργούν ως ζωντανά κύτταρα εκπαίδευσης και πολιτισμού.


Φέτος, συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τότε που η οικογένεια Παπαστράτου αγόρασε την έκταση των 54 στρεμμάτων γης από την οικογένεια του σημαντικού, πρωτοπόρου λογοτέχνη Κωνσταντίνου Χατζόπουλου. Ο σκοπός τότε, ήταν να δημιουργηθεί ένα πάρκο ευρωπαϊκών προδιαγραφών ως υλοποίηση υπόσχεσης που είχε δωθεί στους αγρότες και τους εργάτες της πόλης, αντίδωρο για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που προσέφεραν στη γραμμή παραγωγής καπνού και στη γνωστή εταιρεία εμπορίας του.5


Τη δεκαετία του 1920 δημιουργήθηκε ένα πάρκο στο Αγρίνιο, το οποίο σήμερα πληροί όλες τις πρϋποθέσεις για ανάπτυξη υποδομών και υπηρεσιών με σημαντικά οφέλη για την κοινωνία. Αυτές όμως, χρειάζεται να είναι εξωστρεφείς κι ελκυστικές για τον πολίτη, ενδυναμώνοντας την ιστορική – υπερτοπική αξία του πάρκου και παράλληλα της πόλης. Χωρίς εσωστρέφεια και αυτοαναφορικότητα, στοιχεία τα οποία ενδεχομένως αποτυπώνονται με χαρακτηριστικό τρόπο σε όσες ελληνικές πόλεις έχουν χάσει σημαντικό τμήμα της αγροτικής, βιοτεχνικής και βιομηχανικής τους παραγωγής, άρα και τοπικής οικονομίας.  
Η εμπειρία μας θυμίζει ότι οι συρρικνούμενες θέσεις εργασίας σε μία κοινωνία, ως φαινόμενο καθοδηγεί έναν ιδιότυπο ανταγωνισμό που με υποχθόνιο τρόπο δύναται να μεταλλαχθεί σε κανιβαλισμό και δολοφονία χαρακτήρα.



Είναι πολλά τα παραδείγματα αναγνωρισμένων ιστορικών πάρκων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας, προσφέρουν έσοδα στα δημοτικά ταμεία με παράλληλη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ουσιαστικού περιεχομένου και κοινωνικού έργου.  
Βέβαια, είναι σαφές ότι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο στη χώρα μας, χρειάζεται αποσαφηνισμένη κοινωνική αφύπνιση και πολιτική βούληση σε αρμονική και καλά οργανωμένη συνεργασία, εξωστρεφή καινοτομία και πλουραλιστική τεχνογνωσία, ακριβές χρονοδιάγραμμα και σταθερό προσανατολισμό. Απαιτεί ένα σονδυασμό ιστορικών, κοινωνιολογικών, περιβαλλοντικών, εκπαιδευτικών και γεωτεχνικών στοιχείων.6
Αυτός ο πλουραλιστικός συνδυασμός στοιχείων λείπει από την υφιστάμενη διαχείριση, καθώς τα σημαντικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν το προφίλ του ιστορικού πάρκου Αγρινίου συνεχίζουν με τραγικό τρόπο να αγνοούνται.7  
Η συνέπεια όλων αυτών; Η απώλεια πολλών και διαφορετικών χρήσεων (εκτός των μικροαστικών περιθωρίων) ενός τόσο σημαντικού αγαθού για την τοπική και όχι μόνο κοινωνία. 



Πηγές:
1. Να παλέψουμε για το αυτονόητο: τον τελευταίο πνεύμονα πράσινου της πόλης μας! parkoagriniou.wordpress.com/2013/10/01/na-palepsoume-gia-to-aytonoito/
2. Γκρέμισαν και την πέτρινη δεξαμενή parkoagriniou.wordpress.com/2013/10/21/gremisma_deksamenis/
3. Το Αγρίνιο ξαναγίνεται Βραχώρι efsyn.gr/ellada/periballon/2701_agrinio-xanaginetai-brahori
4. Jardines Históricos (Carta de Florencia 1981) icomos.org/charters/gardens_sp.pdf
5. El parque municipal de Agrinio (donado por la familia de Papastratou) - Το δημοτικό Παπαστράτειο Πάρκο Αγρινίου - The municipal park (donated by Papastratou’s family) of Agrinio enterioni.blogspot.com/2012/04/municipal-park-of-agrinio-el-parque.html
6. La importancia de un parque histórico para una ciudad – Η σημασία ενός ιστορικού πάρκου για μία πόλη – The importance of an historical park for a city enterioni.blogspot.com/2016/05/la-importancia-de-un-parque-historico.html
7. Ενα ιστορικό πάρκο συνεχίζει να κακοποιείται efsyn.gr/ellada/periballon/106364_ena-istoriko-parko-synehizei-na-kakopoieitai


Κείμενο και Φωτογραφίες: ©Δημήτρης Β. Γερονίκος
Texto y Fotografías: ©Dimitris V. Geronikos
Text and Photos: ©Dimitris V. Geronikos

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

Η Κάνναβη στην Ελλάδα - Cannabis en Grecia - Cannabis in Greece

Η Κάνναβη είναι ένα φυτό που διετέλεσε υπό συστηματικό διωγμό για πολλά χρόνια αν κι εμφανίζει εξαιρετικές ιδιότητες με ευρύ φάσμα χρήσεων από την κλωστοϋφαντουργία, την παραγωγή χαρτιού κι ενέργειας, τη φαρμακολογία και τη διατροφή, τη μόνωση κτηρίων και την κατασκευή αυτοκινήτων, κ.ο.κ.. Περιέχει περισσότερες από 500 διαφορετικές χημικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 113 κανναβινοειδών εκτός της τετραϋδροκανναβιδιόλης (THC).1 Η τετραϋδροκανναβιδιόλη (THC) είναι η μοναδική του ουσία που προκαλεί τις ψυχοδιεγερτικές επιδράσεις κι έχει ξεκινήσει ήδη να χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ασθενειών. Oι υπόλοιπες ενώσεις του φυτού όπως η κανναβιδιόλη (CBD), η κανναβιγερόλη (CBG) κ.α. δεν είναι ψυχοτρόπες.2



Είναι γεγονός ότι από το 2016 και μετά έχουν πραγματοποιηθεί μεγάλα βήματα προόδου για την καλλιέργεια της Κάνναβης στα ελληνικά οικοσυστήματα. Μέσα σε λίγα χρόνια έχουν υπερπολλαπλασιαστεί οι εκτάσεις καλλιέργειας, προσφέροντας σημαντικές προοπτικές για την ελληνική οικονομία. Η συγκεκριμένη καλλιέργεια μπορεί να προχωρήσει με καθετοποιημένες, συνεργατικές παραγωγές, όπου η έννοια του συνεργατισμού αφορά στην αμεσο-δημοκρατική λειτουργία μιας παραγωγικής δομής με κοινωνικό αυτοέλεγχο και ενεργές συλλογικές διαδικασίες. Οπωσδήποτε χωρίς το φαινόμενο που έχουμε ζήσει πολλές φορές στην Ελλάδα, κατά το οποίο εκμαυλίστηκε η συνεταιριστική έννοια.

 
Παράλληλα είναι σαφές πλέον για τη χώρα μας, το διεθνές ενδιαφέρον για τη δημιουργία παραγωγικών δομών Κάνναβης - κυρίως φαρμακευτικής, η οποία χρειάζεται αρκετά υψηλό αρχικό κεφάλαιο επένδυσης - που μπορεί να δώσουν νέες θέσεις εργασίας με πολλά οικονομικά και περιβαλλοντολογικά οφέλη για την κοινωνία.
Σήμερα, χρειάζεται να είναι αδήριτη προτεραιότητα η ανάπτυξη σποροπαραγωγικών υποδομών εντός χώρας, ώστε σταδιακά να αποδεσμευτούμε από τις εισαγωγές σπόρων και κατά συνέπεια να μειώσουμε δραστικά το κόστος παραγωγής. Με την ανάπτυξη αυτόχθονων ποικιλιών μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προοπτικές εξαγωγών τους σε ολόκληρο τον κόσμο, εξάγοντας επί της ουσίας τεχνογνωσία και φυσικά πλεονεκτήματα.


Η πραγματοποίηση συγκεκριμένων χρονοδιαγράμματων οργάνωσης της καλλιέργειας Κάνναβης από έναν αυτοδύναμο Οργανισμό - υπεύθυνο για την εξάπλωση και διαχείριση της παραγωγής - μέσα σε λίγα χρόνια, μπορεί να δώσει σάρκα και οστά σε μία ουτοπία όπως φαντάζει σε κάποιους. Ένας σύγχρονος οργανισμοός μπορεί να συντελέσει καταλυτικά στη μείωση της γραφειοκρατίας και στην αποτελεσματικότερη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών υπουργείων, για την εκπλήρωση συγκκεριμένων χρονοδιαγραμμάτων με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Ένας οργανισμός με ρυθμιστικό ρόλο, υπεύθυνο για όλη την παραγωγή και τις διαφορετικές της κατευθύνσεις, που επισπεύδει τις διαδικασίες και προωθεί τα ελληνικά προϊόντα Κάνναβης στο εξωτερικό.


Οι σπόροι που δύνανται να παράγονται, για παράδειγμα, στα διαφορετικά οικοσυστήματα της χώρας, μπορούν να εφοδιάζουν τους ντόπιους παραγωγούς αλλά και να εξάγωνται σε άλλες χώρες, ενισχύοντας σημαντικά τις περιφερειακές οικονομίες με αυτοδιαχείριση και τοπικοποίηση της παραγωγής.  
Παράλληλα, οι Έλληνες παραγωγοί - με την ενδεδειγμένη γεωτεχνική εκπαίδευση παρεχόμενη από τον προαναφερόμενο οργανισμό και από γεωπόνους μηχανικούς (κι όχι μόνο) που γνωρίζουν την καλλιέργεια - μπορούν να πετύχουν να προσφέρουν προϊόντα Κάνναβης και υπηρεσίες ύψιστης ποιότητας για τους πολίτες όλου του κόσμου. 

  
Καθώς κυλούν τα χρόνια, αποσαφηνίζεται με τρόπο χαρακτηριστικό ότι το διακύβευμα των γενιών μας είναι ο μετασχηματισμός του μοντέλου παραγωγής που βρίσκεται σε αμφίδρομη σχέση με την κοινωνική νοοτροπία. Ένας μετασχηματισμός που δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από οικολογικός, αφού οι φυσικοί πόροι του Πλανήτη στερεύουν κάθε μέρα με συνέπεια νέους πολέμους, καταστροφές και πρόσφυγες ξεριζωμένους από τις χώρες τους.


Η Κάνναβη αποτελεί βασικό, συστατικό στοιχείο του προαναφερόμενου μετασχηματισμού, καθώς πολλά προϊόντα της, μπορούν να αντικαταστήσουν άλλα επιζήμια που προέρχονται από την επεξεργασία του πετρελαίου. Αφενός μειώνοντας δραστικά την άντληση πετρελαίου από τη γη, αφετέρου ελαχιστοποιώντας τη ρύπανση από πλαστικό που παράγεται από το πετρέλαιο. Μεγάλα πλεονεκτήματα της συγκεκριμένης καλλιέργειας, αποτελούν το ελάχιστο ως σχεδόν μηδενικό περιβαλλοντολογικό αποτύπωμα λειτουργώντας ουσιαστικά ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, όπως επίσης το γεγονός ότι τα προϊόντα που παράγονται από αυτό είναι βιοδιασπώμενα.

 
Μόλις φυτευτεί ο σπόρος, αρχίζει να επηρεάζει θετικά τη γη γύρω του. Οι βαθιές ρίζες του αποτρέπουν τη διάβρωση του εδάφους, μειώνοντας αργότερα τη ρύπανση των υδάτων. Αναπτύσσεται εύκολα ως φυτό και απαιτεί τις απαραίτητα αναγκαίες ποσότητες οργανικών λιπασμάτων με ελάχιστη ως μηδενική κατανάλωση ζιζανιοκτόνων ή εντομοκτόνων. Χρησιμοποιώντας λιγότερα προϊόντα ανόργανης χημείας, σημαίνει ότι προκαλείται λιγότερη ρύπανση στους υδροφόρους ορίζοντες και στα φυσικά αποθέματα νερού. Επίσης, το πρόγραμμα αμειψισποράς που χρειάζεται να εντάσσεται η Κάνναβη με εναλλαγή καλλιεργειας ψυχανθών αποκαθιστά τη βιοδυναμική ισορροπία των οικοσυστημάτων.
Το τελικό προϊόν όταν γίνει πλαστικό, συνεχίζει να ωφελεί τη γη με τη βιοαποικοδομησιμότητά του. Στο σωστό περιβάλλον, τα πλαστικά προϊόντα Κάνναβης μπορούν να αποσυντεθούν εντελώς μέσα σε 6 μήνες, ενώ ένα παραδοσιακό πλαστικό μπουκάλι μπορεί να πάρει μέχρι 450 χρόνια για να αποδομηθεί πλήρως.

   
Το χαρτί που μας προσφέρει η Κάνναβη δίνει τη δυνατότητα προστασίας των Δένδρων του πλανήτη, καθώς είναι τραγικό πλέον το χαρτί που καταναλώνουμε να προέρχεται από Δάση. Τα Δένδρα και τα Δάση αποτελούν τον καλύτερο παράγοντα ελέγχου του φαινομένου του Θερμοκηπίου και της Κλιματικής Αλλαγής.3 Είναι γεγονός, ότι τα προϊόντα της Κάνναβης είναι χιλιάδες κι έχουν εφαρμογές σε πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας.
Στοχαστείτε λοιπόν, ένα δημόσιο τομέα όπου με σαφή πολιτική βούληση αποφασίζονταν σε σύντομο χρονικό διάστημα να χρησιμοποείται αποκλειστικά και μόνο χαρτί, βιοπλαστικό και άλλα προϊόντα από Κάνναβη.
Η απόσβεση μιας τέτοιας επένδυσης είναι εφικτή μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ενώ τα πολλαπλασιαστικά οφέλη για ένα σύγχρονο κράτος είναι σημαντικά. Απέναντι δηλαδή στο δόγμα του business as usual (sic) χρειάζεται να προτείνουμε την οικολογική μετάβαση της παραγωγής έχοντας την καλλιέργεια της Κάνναβης ως ένα από τα βασικά εργαλεία, δημιουργώντας περισσότερες θέσεις εργασίας με αποτελεσματικότερη παραγωγή που σέβεται τον ελεύθερό μας χρόνο κι εν τέλει τις ζωές μας.



Την Κυριακή 7.7 στην Ελλάδα, καλούμαστε στις κάλπες προκειμένου να αποφασίσουμε για τις ζωές μας. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου που διανύσαμε, έχουν ειπωθεί ελάχιστα για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με προσανατολισμό μια οικολογική μετάβαση σε μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης, που ελέγχουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η ευθύνη για την απουσία διαλόγου στο πρωτεύον αυτό θέμα, που απασχολεί τις γενιές μας και το μέλλον του Πλανήτη, βαραίνει τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι σαφής η πολιτική τους βούληση στο να συνεχίζουν να αγνοούν με αντιεπιστημονικό τρόπο τα πολύ σημαντικά δεδομένα που αφορούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, το οποίο προκαλεί την κλιματική καταστροφή. Aπέφυγαν δηλαδή, καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, να τοποθετηθούν στο τι τύπου ανάπτυξη θέλουν, ενώ για την κλιματική καταστροφή δεν πρότειναν συγκεκριμένους τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου.



Η Κάνναβη έχει αποδειχθεί ότι είναι το καλύτερο συστατικό για τη σύνθεση πλαστικών βιο-αποικοδομήσιμων, για την παραγωγή χαρτιού που προστατεύει τα Δένδρα και τα Δάση του πλανήτη, για την εξαγωγή φαρμακευτικών αγαθών και προϊόντων αναδημιουργίας, για την υποστήριξη των αγροτών και των τοπικών οικονομιών, για την αφύπνιση των πολιτών και των ακτιβιστών που αγωνίζονται ενάντια στην κλιματική καταστροφή, για τη δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων και των πολιτικών που ενστερνίζονται την έννοια της Aειφορίας. Σε επίπεδο ηπείρου είναι ευκταίο και αναγκαίο να αποτελέσει πρωτεύουσα επιλογή στην αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στις μεσογειακές χώρες της Ευρώπης.
Αποτελεί ένα φυτό, το οποίο με κατάλληλη οργάνωση παραγωγής και σαφή χρονοδιαγράμματα, μπορεί σύντομα να υλοποιήσει μια θετική αλλαγή στην αγροτική οικονομία, με πολύ σημαντικό ευοίωνο αποτέλεσμα για το σύνολο της ελληνικής οικονομίας.



Διευκρινίσεις:
 1. Η αειφορία ως έννοια προκύπτει από τη σύνθεση των λέξεων αεί + φέρειν (απαρέμφατο του ρήματος φέρω στην πρωτοελληνική γλώσσα). Ως φιλοσοφία και πολιτική αντίληψη, συστήνει την πρόθεσή μας στο να φέρουμε παραγωγή εις το διηνεκές με τρόπο τέτοιο, που δεν αντλεί βάναυσα τους φυσικούς πόρους. Αλλά αντίθετα τους προστατεύει, βελτιώνοντας την παραγωγική ικανότητα χωρίς να επηρεάζονται οι περιβαλλοντικές σχέσεις, εξασφαλίζοντας μελλοντική ποιότητα και ισορροπία, μειώνοντας την κατανάλωση προϊόντων επιβλαβών για το περιβάλλον και κατά συνέπεια ελαχιστοποιώντας το αποτύπωμα εκείνων των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων που απομυζούν ανεπανόρθωτα τους φυσικούς πόρους του Πλανήτη. 

2. Πρότεινα για πρώτη φορά, δημόσια, το μοντέλο οργάνωσης και διαχείρισης παραγωγής με τη δημιουργία οργανισμού Κάνναβης, στην ομιλία που πραγματοποίησα στη Διεθνή Έκθεση Κάνναβης (13.01.2018 – www.athenscannabisexpo.com/el/omilies/). Η απεικόνιση της δομής του οργανισμού όπως την παρουσιάζω, αφορά σε σχέδιο της εικόνας που έλαβα από μικροσκοπική παρατήρηση εγκάρσιας τομής στελέχους φυτού, στο εργαστήριο Φυσιολογίας & Μορφολογίας Φυτών (http://efp.aua.gr/el/node/649) του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Πηγές:
1. https://es.wikipedia.org/wiki/Cannabis_(psicotr%C3%B3pico)
2. Michael Backes, “Cannabis Pharmacy”, The practical guide to medical marijuana, Black Dog & Leventhal publishers, New York. 2017

Κείμενο και Φωτογραφίες: ©Δημήτρης Β. Γερονίκος
Texto y Fotografías©Dimitris V. Geronikos 
Text and Photos: ©Dimitris V. Geronikos